BİN BİR SURAT !

Dünyaya gözümüzü açtığımız o ilk günden beri defalarca kimlik değiştiriyoruz.
Yaşam sahnesinde menfaatler oyununu oynarken rolümüzü iyi çıkartabilmek için bukalemun misali renkten renge bürünüyoruz.
Zamana ve mekâna göre hareket edip bin bir surat olmayı çok iyi biliyoruz.

Yerine göre cesur yürek, yerine göre korkaklar abidesi, bazen yumuşak dilli şakıyan bülbül, bazen durgun sular gibi sesiz sedasız, kimi zaman cömert kar bir yürek, kimi zaman pinti, cimri varyemez, adamına göre muamele, çıkarımıza göre taktik, plan, strateji…

Eşinin yanında sadakat timsali ama boş kaldığında aç kurtlar gibi saldırgan, izlendiğimizi anladığımızda ince eleyip sık dokuyan, yalnız kaldığımızda menfaat kesesini ağzına kadar dolduran, toplum önünde gayet mükemmel, velâkin aslen çürümüş bir kişilik…

Ayağımızdaki çoraplarımızdan daha fazla değiştiriyoruz kimliğimizi.
Sınır koymadığımız istek ve arzularımızın peşinde salya sümük koşarken kaybolan asli değerler zerre miktar rahatsız etmiyor bizi.

“Kim takar” diyoruz. Kimin umurunda ki; karakter, kişilik, maneviyat! Bizim için ağzımızın tadı önemli, ruhumuzun zehirlenmesi kimin umurunda!
Dünyanın çıkan çivisinden faydalanıp, gayet rahat bir halde payımıza düşeni alarak çekiliyoruz karanlık inimize.

Ayaklar altında ezilen insanlığa bir tekme de biz vuruyoruz.

Eee ne demişler altta kalanın canı çıksın! İnsanlık âlemi bu denli kötü bir hastalığa yakalanmışken fırsattan istifade, malı götürüyoruz. Sözüm ona herkesin yaptığını yağıyoruz.
Mükemmel bir gerekçe, öyle ya kimsenin çıt çıkaracak hali yok. Herkes binmiş dolaba, dön bakalım dön dünya.

Ömrümüz birilerini aldattığımızı sanarak geçip gidiyor.
Oysa kendimizi kandırdığımızın bir farkına varabilsek karanlık sinelerimiz aydınlanacak.
Kaybolup giden kişiliklerimizi ve bataklığa düşmüş ruhumuzun acı çırpınışını bir göre bilsek keşke.